నేను రాపూరులో తొమ్మిదో తరగతి చదువుతున్న రోజులు. పరీక్షలు దగ్గరికి వచ్చాయి, లెక్కలు సిలబస్ ఇంకా పూర్తి అవలేదు. ఆదివారం ఉదయం extra class పెట్టారు. నేను క్లాసుకి కొంచెం ముందుగానే వెళ్లాను. క్లాసుకి ఇంకా సమయం ఉంది కదా అని స్కూలు పక్కనే ఉన్న పోస్ట్ ఆఫీస్ వెళ్లాను. పోస్ట్ మాస్టారు మూడవ కొడుకు శేఖర్ నాకు బెస్ట్ ఫ్రెండు. వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళి కాసేపు కబుర్లు చెప్పుకుందామని వెళ్లాను. వాళ్ళ పెరడు ఆనుకుని ఇంకో్ ఫ్రెండు జమీల్ ఉంటాడు. వీళ్లిద్దరూ అప్పటికే ఇంటి బయట కూర్చుని మాట్లాడుకుంటున్నారు. ఎవరు కదిపారో గుర్తు లేదు, ఆ రోజు ఉదయం వెంకటేశ్వర థియేటర్లో మహా సంగ్రామం morning show ఉంది. నేను సూపర్ స్టార్ కృష్ణకి భీబత్సమైన అభిమాని. క్లాసు ఎగొట్టి ముగ్గురం సినిమాకి వెళ్లిపోయాము. నా దగ్గర రూపాయి, ఇంకొంచెం చిల్లర ఉంది. అందరం బెంచి టిక్కెట్టు కొనుక్కుని ఎండాకాలంలో మార్నింగ్ షో చూసేసాము.
సినిమా అయిపోయింది. అసలు సినిమా అప్పుడు మొదలయింది. శేఖర్, జమీల్ ఇంట్లో పెద్ద ఇబ్బంది లేదు. మా ఇంట్లో పరిస్థితి వేరు. క్రమశిక్షణలో మా నాన్న కొండవీటి సింహం. అప్పటికే నేను క్లాసు ఎగొట్టి సినిమాకు వెళ్లాను అన్న విషయం మా ఇంట్లో తెలిసిపోయింది. మా క్లాసులోని కొంతమంది మా ఇంటికి వెళ్లి "శీను, ఈరోజు క్లాసుకి రాలేదు" అని చెప్పేసారు.
మా స్నేహితులలో శేఖర్ మాకు లీడర్. ఇతని దగ్గర అన్నింటికీ ఒక ప్లాన్ ఉంటుంది. మేము సినిమాకి వెళ్లిన సమయంలో వేరే చోట ఉన్నట్లు సాక్ష్యం పుట్టించాలి. మా ఇంటికి ఎదురుగా ఖాజా సారు ఇల్లు ఉంది. అపుడపుడు మేము ఆయన ఇంటికి వెళ్లి పేపర్లు దిద్దే వాళ్ళం. ఈరోజు కూడా అలా చేద్దాము అని ఖాజా గారి ఇంటికి వెళ్ళాము. ఈరోజు రుద్దడానికి పేపర్లు ఏమీ లేవు. మేము అతితెలివిగా అలోచించి "సార్, ఈరోజు మీ ఇంట్లో మేము పేపర్లు దిద్దినట్టు ఒక లెటర్ ఇవ్వండి" అని బతిమాలాము. శేఖర్ ఒక లెటర్ రాసి "ఇదిగో, ఇక్కడ మీ ఆటోగ్రాఫ్ ఇవ్వండి సార్ " అని తీసుకున్నాము. ఖాజా సారుకి విషయం అర్ధం కాక అయోమయంలో మాకు లెటర్ ఇచ్చేసారు.
నేను బెరుగ్గా మా ఇంటికి వెళ్లాను. ఇటువంటి
పెతర పనులు చేసినపుడు ఇంటిలోకి నేను నేరుగా వెళ్లకుండా పక్క సందులోనుండి వెళ్తాను. విషయం తెలిసిపోయి మా అమ్మ అపుడే విసన కర్ర పట్టుకుని రెడీగా ఉంది. ఇటువంటి సమయాల్లో మా చెల్లెలు నాకు బాగా సహాయం చేస్తుంది. అమ్మ పొజిషన్ గురించి నాకు లైవ్ టెలి కాస్ట్ ఇచ్చింది. కానీ ఆరోజు మా అమ్మకి దొరికిపోయాను. లెటర్ కూడా ఇచ్చి ఏదో చెప్పబోయాను, కానీ అప్పటికే ఆలస్యం అయిపోయింది. మా ఎదురింటిలో నూతలపాటి వెంకటేశ్వర్లు గారు ఉండేవారు. ఆయన కూడా మా టీచరే. ఆరు, ఏడు క్లాసు సారు దగ్గర సాయంత్రాలు ట్యూషన్ చదువుకున్నాను.
వారికి కూడా విషయం తెలిసి నాకు బాగా చీవాట్లు పెట్టారు. ఆరోజు మా నాన్న ఇంటిలో లేడు. పక్క రోజు ఇంటికి వచ్చిన నాన్నకు మా అమ్మ విషయం చెప్పింది. మా నాన్న నన్ను పిలిచి టిక్కెట్టు కి నీ దగ్గర డబ్బులు ఉన్నాయా? అని అడిగాడు. నా దగ్గర ఒక రూపాయి కొంత చిల్లర ఉందని చెప్పాను. డబ్బులు దగ్గర ఉంచుకో అని సలహా ఇచ్చాడు. నాకు మళ్ళీ పెళ్లి చేస్తారేమో అని భయపడుతున్న నాకు బాగా ఊరట లభించింది. మా నాన్న మీద మరింత ప్రేమ పెరిగింది.
ఆరోజు నుండి నేను ఒక నెల రోజులు మా అమ్మతో మాట్లాడలేదు. మనం తప్పు చేసినా మనకి పడిన దెబ్బలకి అలా చిన్న ఉద్యమం మొదలుపెట్టాము. ఒక రోజు సాయంత్రం మా అమ్మ గులాబ్ జామూన్ చేసింది. ఇవంటే నాకు బాగా ఇష్టం. నేను వంట గదిలోకి వెళ్లి రెండు గుటకాయ స్వాహా చేసాను. ఆ బలహీన క్షణంలో "అబ్బా... గులాబ్ జామూన్ భలే ఉంది" అని మా అమ్మ వైపు చూసాను. అప్పటి వరకు ఉద్యమం చక్కగా సాగుతుంది. నన్ను చూసి మా అమ్మ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది. మా అక్కలు, చెల్లెలు కూడా నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.
